به گزارش مفدا بهشتی به نقل ازنوید شاهد-  به مناسبت فرارسیدن روز بزرگ داشت شهدا دکتر «ناصر پروانی» سروده‌ای را در اختیارمان قرار داده است. در این شعر می‌خوانیم:

تکبیر خواب چشم‌هایم را بهم زد

دستی رسید و سرنوشتم را رقم زد

دستی شبیه دست‌های مهربانان

دستی شبیه قطره‌های ناب باران

دستی که بوی عاشقی در سینه‌اش بود

عطری بهشتی در کف پُر پینه‌اش بود

عطری شبیه عطرِ یاس و سیب پیچید

مُهر نمازم از پس سجاده تابید

نام شهیدان شعرها را بی‌ریا کرد

در واژه‌ها و در دلم غوغا به پا کرد

حال و هوای قلبشان رنگین کمانی ست

بارزترین رفتار آن‌ها بی‌نشانی ست

چون نقشه‌ی راهی لبالب پُر ز پیغام

فرقی ندارد نام دارد یا که بی‌نام

وقتی دلم دلتنگ خوبی‌هاست گاهی

خاک تو می گردد برای دل پناهی

شاید شهیدی بر دل زارم دعا کرد

با رنگ خود رنگ مرا رنگ خدا کرد

اینجا غبار از سنگ‌های دل بگیرم

شاید سبب شد عاقبت غافل نمیرم

اینجا گلابِ اشک می‌شوید وجودم

با خود بَرَد ته مانده‌ی بود و نبودم

«ما ردّپای عشق را دنبال کردیم»

گاهی شهیدان را کمی خوشحال کردیم

وقتی وطن مانند تن ناموس ما بود

دلسردی هر هموطن کابوس ما بود

وقتی غرور ظالمان را خُرد کردیم

بازنده در ظاهر ‌ولیکن بُرد کردیم

وقتی که دست ظالمان کوتاه می‌شد

قلبم ز لبخند شهید آگاه می شد

قطعا شهیدان نیت ما را بدانند

قطعا شهیدان دست ماها را بخوانند

از آیه ی «لا تَحسَبن»الگو گرفتیم

در زندگی با خوی آنها خو گرفتیم

روزی ما دستِ تلاش و همت ماست

پرچم نمی افتد به دست غیرت ماست

آه ای شهیدان بی شما بی اعتباریم

آلوده‌ایم اما شما را دوست داریم

اینکه بمانم بی تو من خیلی بعید است

هر روز نه، هر ثانیه روزِ شهید است